ฉันปวดหัวตัวร้อนนอนไม่หลับ กระส่ายกระสับจับไข้ขาดไออุ่น หากได้นอนอ้อนแอ้นแนบแขนคุณ คงหอมกรุ่นละมุนละไมไปทั้งวัน แต่คืนนี้ไม่มีเธอให้เพ้อหา ต้องไขว่คว้าหาหมอนนอนตัวสั่น ทั้งหนาวเหน็บเจ็บแสบแปลบพอกัน เธอทำฉันนั้นได้ไงใจดำจริง หรือเธอมีที่ใหม่จึงใหลหลง ลืมพะวงคงมั่นฉันช้ำยิ่ง รสคลึงเคล้าเขานั้นสุขสันต์จริง จึงได้ชิงทิ้งฉันไปได้ทุกวัน เขาคงพลอดกอดก่ายไม่หน่ายแหนง เธอจึงแล้งแห้งน้ำใจไม่หาฉัน พะเน้าพะนอคลอเคล้าเขาทั้งวัน ทิ้งให้ฉันนั้นตรมซมไข้ตาย