หญิงคนหนึ่ง เพิ่งเสีย สามีไป ด้วยโรคร้าย มะเร็ง กะทันหัน
เธอมีลูก หกคน อยู่ด้วยกัน ตัวฉันนั้น เป็นลูก คนสุดท้อง
ตอนนั้นฉัน อายุ แค่สามปี ไม่ประสี ประสา ไม่เศร้าหมอง
ไม่เสียใจ ไม่รู้ ไม่ตรึกตรอง มีเพียงของ ให้เล่น ก็เป็นพอ
พอฉันโต ขึ้นมา อีกนิดหนึ่ง จึงได้ซึ้ง ว่าตัวเอง อาภัพพ่อ
มองเห็นแม่ ทำงานอย่าง ไม่ย่อท้อ เพื่อให้พอ เลี้ยงลูก ทั้งหกคน
ไม่เคยเห็น แม่มี สามีใหม่ ไม่เคยเห็น แม่ใช้ ไม้สักหน
ไม่เคยเห็น แม่