ตะเบงชเวตี้
เหว่ว้าเหว่ วาบหวิว สยิวหนาว
อกแสนร้าว ร้าวระทม ขมขื่นขม
ใจหนอใจ ไหวสะเทือน มิเลือนตรม
ช้ำระบม เหลือนัก รักละวาง
ข้าพเจ้า เขียนกลอน ตอนว้าเหว่
ด้วยหัวใจ เกเร สุดแต่งสร้าง
จะเสแสร้ง เข้มแข็ง ก็หมดทาง
เพราะอ้างว้าง เหลือล้ำ ช้ำอุรา
โอ้ความรัก ความใคร่ ในมนุษย์
สุดแสนสุด ห้ามจินต์ ถวิลหา
แม้นเจ็บปวด หัวใจ อาบน้ำตา
ยังเฝ้าคว้า เฝ้าใฝ่ หมายครอบครอง
ข้าพเจ้า จบกลอน ตอนว้าเหว่
ปรุงหัวใจ เกเร ให้ผยอง
แล้วยิ้มรับ ความผิดหวัง อย่างปรองดอง
ละเหลียวมอง รักที่ผ่าน เลิกซานซม
เหว่ว้าเหว่ วาบหวิว สยิวหนาว
อกแสนร้าว ร้าวระทม ขมขื่นขม
ใจหนอใจ ไหวสะเท
31
0
0
หน้าส่วนตัว
