กลอน - กลอนให้ข้อคิด

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

ไม่ต่างกัน

เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย



เมืองที่ใหญ่โตโอ่อ่าสง่างาม
ประหนึ่งว่าอารามทั้งมวลนั้นเป็นชั้นฟ้า
บ้านเมืองพัฒนาทุกทิศทาง
และทางหนึ่งนั้นก็มิอาจพัฒนาได้....จากใจตน
คุณธรรม ศีลธรรม จิตสำนึก
น่าตรองตรึกเอาไว้ให้ถี่ถ้วน
แต่ทว่าคนส่วนมากลืมสิ่งสำคัญเหล่านี้หมดสิ้น
ล้วนใช้ประโยชน์จากคำลวงและหลอกกัน
บ้านเมืองพัฒนาไปไกลเกินกู่กลับ
คุณธรรมลับหายไปหล่นแห่งไหน
ศีลธรรมอันควรอยู่ในจิตใจ
จิตสำนึกนั้นไซร้..อยู่ไหนกัน
เมื่อสามสิ่งลับหายยากเกินแก้ 
เมืองที่เจริญพัฒนาจนถึงขีดสุด
ก็ไม่ต่างอะไรกับผลไม้ที่งอกงาม....และเริ่มงอม
เมื่อจิตใจร่วงลงหมาคลื่นแห่งโลภะก็ยากจะหลีกหนี
ผลไม้สุก สีสวย กลิ่นหอม ยั่วยวนใจ 
มวลหมู่แมลงย่อม				
 1277    15    0