ไม้หอม
วันนี้ฉันต้องการใครสักคน
มาเดินบนถนนสายหม่นเปลี่ยวเหงา
ขอเพียงแค่สักคนในสายลมบางเบา
ฉันไม่อยากอยู่กับความเศร้า
ให้ความเหงาหลั่งน้ำตา
ที่สุดแล้วฉันต้องการคนมาปลอบ
มาคอยอยู่รอบรอบในทุกยามที่เหว่ว้า
รู้ว่าทดแทนกันไม่ได้ในเวลา
แต่ฉันอยากมีใครให้ห่วงหาให้พักพิงใจ
เธอคงไม่เดินย้อนกลับมา
วันนี้ทางข้างหน้าของเธอดูสดใส
กับใครอีกคนที่เธอรักจนหมดใจ
กับใครที่ฝันที่ใฝ่ใจตรงกัน
กวีหนุ่มเจ้าเอย
ใยชิดเชยกลีบแพร่งมาห่างหัน
ใยเหินห่างร้างลาความผูกพัน
ใยหลงลืมว่ารักกันที่ผ่านมา
กวีสาวเจ้าเอย
อยู่ควงคู่ชิดเชยความห่วงหา
หลับใหลในอ้อมกอดของเวลา
หลับใหลในองศาความผูกพัน
ฉัน
ดายเดียวไหว