ความอกหักบทที่หนึ่ง คนหลายใจเป็นคุณครู แสดงทุกอย่างให้เรารู้ แต่ครูไม่บอกตรงตรง ความเศร้าเป็นเพื่อนร่วมชั้น ขับประสานแผ่ซ่านพิษสง ความเดียวดายเป็นภารโรง ปิดประตูกรงขังหัวใจ มีปากกามีกระดาษ มีหมึกวาดเป็นน้ำใสใส จากดวงตาหน้าต่างใจ จดเอาไว้ประสบการณ์ เป็นข้อความล่องหน รับรู้เพียงคนที่เคยผ่าน ความเดียวดาย,คนหลายใจ,ความร้าวราน ล้วนช่วยบูรณาการให้ฝังจำ ความอกหักบทสุดท้าย สอนหัวใจที่เพลี่ยงพล้ำ ให้ชาชินกับความระกำ ไม่ครั่นคร้ามกับความระทม