พี่ดอกแก้ว
เชื่ออีกครั้งได้ไหม...อย่าไหวหวั่น
เรื่องคราวนั้นอย่าจำไว้ให้หม่นหมอง
ลืมเสียเถิดความช้ำน้ำตานอง
อย่าจับจองภาพเศร้า...เผาทิ้งไป
เชื่ออีกครั้งเถิดหนา...อย่าผิดหวัง
กอบกู้แรงอีกครั้งทำได้ไหม
หยุดน้ำตาไหลพรากจากดวงนัยน์
เริ่มอีกครั้งนะใจ...ที่งดงาม
ขอร้องใจที่เหงาอย่าร้าวราน
อย่าพ่ายแผลพิษพาลจากรอยหนาม
รักษาเนื้อหัวใจไม่ลุกลาม
กลับสู่ความแกร่งอีกครั้ง...ดังเช่นเดิม
เติมความหวังครั้งใหม่นะใจนี้
เลือกหาสิ่งที่ดีมาสร้างเสริม
ให้หมดจดงดงามตามแต่งเติม
คือจรดเจิมจารบุญให้คุ้นใจ
ขอร้องครั้งที่ร้อยอย่าน้อยขวัญ
เมฆหมอกนั้นต้องผันผ่านให้สดใส
แม้นต้องรอครั้งที่พั