ผู้งมงายในรัก
๏ ไม่ทรงแล้วยังทรุด
เพราะทรามฉุดให้โฉ่ฉาว
ยืดเยื้อต่อความยาว
ก็ยิ่งแย่โดยย่ำยี
๏ บ้านเมืองกลายมัวเมา
ด้วยคนเขลาเข้าข่มขี่
รักด่าไม่รักดี
ก็ยิ่งเดือดปลุกระดม
๏ เพื่อตนและเพื่อตัว
ยิ่งเมามัวยิ่งโสมม
ยิ่งเถื่อนก็ยิ่งถม
เพราะความถ่อยที่กระทำ
๏ เพื่อคนเพียงหนึ่งคน
ยอมจำนนให้ชี้นำ
ชาติเหยียบเอาเท้าย่ำ
ย่อมยับย่อยและยับเยิน
๏ ศรัทธาเสื่อมศรัทธา
เพราะชั่วช้าที่เชื้อเชิญ
ขัดขาและขัดเขิน
สิ้นคุณค่าศรัทธาคน
๏ เสื่อมโทรมเพราะต่ำทราม
นิยามตามเฉพาะตน
เหตุพร้อมจึงมีผล
เสื่อมเพราะผิดสันดาลพาลฯ
...............................