พ่อแม่เริ่มแก่ชรานับวันเวลาถอยหลังจากฝั่งทุกทีเหมือนเรือใช้การนานปีรอยรั่วต้องมีแม้อุดก็ทรุดตามกาลอันบุตรธิดาเหลนหลานพาท่านนิพพานเปิดประตูเป็นผู้นำทางอย่าปล่อยให้เรือเคว้งคว้างลอยลำอัปปางโดดเดี่ยวอยู่กลางนทีถึงรอยจะรั่วมากมีน้ำจะล้นปรี่จงขยันหมั่นตักออกไปจนกว่าวันท่านไม่ไหวค่อยปล่อยเรือไกลตามกาลและวันเวลาอันคุณบิดามารดาที่เลี้ยงลูกมาศิลาว่าหนักยังทนแบกลูกบนบ่าไม่บ่นยากดีมีจนอุ้มชูเลี้ยงดูจนโตบุญคุณท่านมีมากโขยกมือนโมขอลูกกตัญญูรู้คุณแบกแม่ก็เหมือนแบกบุญสะสมเป็นทุนค้ำจุนคุ้มครองป้องภัยอันความกตัญญูนั้นไซร้ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้แน่นอนเพราะคำพ่อแม่ให้พรทุกบททุกตอนเหมือนมนต์ติดตัวชั่วกัลป์มาเถิดนำ
4761
14
7
หน้าส่วนตัว
