พระจันทร์เศร้า
กินไม่ได้..นอนไม่หลับ..แต่กลับฝัน
ชายคนนั้น..ใครไม่รู้..ดูนิ่งเฉย
ทำเหมือนรัก..แต่ไม่รัก...ยากพิเปรย
ดูเหมือนเอ่ย..คำหวาน...ให้ซ่านทรวง
เป็นเงาเงา..หม่นมัว..สลัวนัก
ใจว่ารัก..เต็มล้น..จนหึงหวง
แต่บางครั้ง..ห่างหาย..คล้ายสิ่งลวง
จนยากทวง...สานสาย..ใยสัมพันธ์
อยากจะโลม..อยากจะลูบ..จูบเงาเขา
หวามใจเรา..เขากลับหาย..มลายนั่น
มีตัวตน...จริงไหม...ให้จาบัลย์
ฤาโศกศัลย์..กับภาพลวง..บ่วงมายา
ราวสร้างภาพ...หลอนใจ...ไม่มีเขา
มีแต่เรา..คนเขลา..เศร้าหนักหนา
ปรารถนา..นั้นไกล..เกินไขว่คว้า
คนเหงาบ้า..หวังลมลม..ชมเพียงเงา
2786
9
0
หน้าส่วนตัว
