นครา ประไพพงศ์
แล้วก็เกิดมาเป็นคนบนโลกนี้
โลกที่มีอะไรอะไรให้ค้นหา
โลกที่ผู้ชนะ...จะได้มา
โลกที่คนเรียกกันว่า...โลกมนุษย์
แล้วก็เริ่มการเป็นคนบนโลกนี้
โลกโลกีย์ที่ใครใครหนีไม่หลุด
โลกที่คนต่างยื่นมือแย่งยื้อยุด
โลกที่สุดก็ต้องผ่านการชิงดี
แล้วก็ต้องต่อสู้เพื่ออยู่ได้
โลกที่ต้องชิงชัยไปทุกที่
โลกที่สอนอัตตาตน...คนต้องมี
โลกที่ต้องตะบันบี้เพื่อมีชัย
แล้วโลกนี้ก็สอนคนบนโลกนี้
โลกที่มีในฝันนั้นไม่ใช่
โลกที่แม้นปวดร้าว...ต้องก้าวไป
โลกที่ใครต่อใครหวังได้มา
แล้วอีกหนึ่งชีวิตใหม่...ก็ได้รู้
โลกที่อยู่ใช่ที่ใฝ่...ใช่ที่หา
โลกที่ร้อนกร่อนกร้านกาลเวลา
โลกที่ต้องลืมตามาเสียที
......แล้วเสียงหนึ่งก็ด
1280
4
0
หน้าส่วนตัว
