ถ. ดอกฝิ่น ม่อนเงาะ
รักคิดถึงห่วงหาอาทรแม่
ในอยามแม่ห่างไกลไม่เห็นหน้า
ลูกขอโทษที่โทรรบกวรมา
อยากรู้ว่าสุขภาพเป็นอย่างไร
แม่เป็นแม่ผู้ที่มีแต่ให้
ไม่สนใจให้แล้วไม่ถามหา
ทุกสิ่งอย่างมากมายแม่ให้มา
มากยิ่งกว่าที่ลูกให้กตัญญู
ให้เลือดเนื้อเชื้อชาติศักดิ์สกุล
ให้การุณชุบเลี้ยงเพียงเท่านั้น
ให้ความรู้เป็นครูเป็นอาจารย์
คนสำคัญคนแรกของลูกเอง.
ในวันเกิดของลูกลูกรับรู้
แม่คือผู้ให้กำเหนิดเกิดสร้างสรร
จิตสำนึกระลึกถึงทุกคืนวัน
ลูกอดกลั้นฟันฝ่าสร้างความดี
ยึดหลักการคำสอนแม่เคยพร่ำ
นำหลักธรรมศาสนามาสร้างเสริม
รักศักดิ์ศรีเกียรติสกุลยิ่กว่าเดิม
ลูกจะเสริมสร้างสิ่งที่ดีงาม
แป็ดสิบห้าปีนี่หรือแม่