18 กันยายน 2552 17:35 น.
(น้ำตาลหวาน)
กี่ครั้งนับที่น้องต้องอภัย
ในความผิดทั้งหลายที่พี่ก่อ
นับกี่ครั้งผิดพี่เฝ้าร้องขอ
อภัยเถิดหนอสิ่งที่พี่กระทำ
พี่ผิดพลาดกี่ครั้งน้องไม่คิด
ไม่ยึดติดเหตุการณ์ผ่านไปย้ำ
แต่ทำไมใยพี่ไม่พึงจำ
ให้น้องนี้เจ็บช้ำอยู่ร่ำไป
มาวันนี้พี่ผิดเรื่องเดิมเดิม
พี่เหิมเกริมทำต่อน้องท้อหน่าย
นับบัดนี้อย่าคาดหวังคงพังทลาย
อย่าหวังได้ให้อภัยตัวพี่เลย
เจ็บแล้วจำคือคนดลให้คิด
เจ็บไม่จำนำไปคิดสิ้นสุดเอ๋ย
กระบือน้อยลอยมาไม่น่าเชย
โอ้..อกเอ๋ยเราเป็นคนสุดทนยอม
15 กันยายน 2552 10:27 น.
(น้ำตาลหวาน)
ความเศร้าความเหงามักมาคู่
มาสิงสู่ในจิตใจให้หม่นหมอง
แม้คืนวันผันผ่านตามครรลอง
ความหม่นหมองฝังลึกอยู่คู่จิตใจ
ในความเศร้าความเหงาทำเราคิด
มาสิงสถิตย์เนิ่นนานวันเหมือนฝันร้าย
อดีตไซร้คอยเฝ้าเผาทำลาย
ปัจจุบันไร้ซึ่งความสุขต้องทุกข์ตรม
แม้เธอจากไปไกลให้ใจคนอื่น
เราหน้าชื่นฝืนทนระคนขื่นขม
เวลาผ่านรักษาใจให้ครายระทม
มัวขื่นขมจมกับอดีต..คิดว่าได้อะไร
เราเศร้าได้เหงาได้ใช่ว่าผิด
พิษรักทำพิษย่ำยีหัวใจสลาย
สักวันหนึ่งผ่อนเบาเราต้องลุกขึ้นให้ได้
กลับมาเป็นคนใหม่...หัวใจเดิม
10 กันยายน 2552 11:41 น.
(น้ำตาลหวาน)
ส่องกระจกมองหน้าตาทุกวัน
ดูหน้าฉันเปลี่ยนไปบ้างไหมหนอ
ทั้งคิ้วคางปากจมูกเนียนละออ
ทำไมหนอเธอจึงเมินเหินห่างไป
ใบหน้าฉันยังคงเป็นหน้าเดิม
ไม่มีเสริมเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงใหม่
แม้คืนวันผันเปลี่ยนหมุนเวียนไป
ใบหน้ายังคงใสแลผ่องพรรณ
หรือคืนวันผ่านไปเปลี่ยนใจคน
เคยสุขล้นที่ผ่านมายากกว่าผสาน
ใช่หน้าเปลี่ยน ใจสิเปลี่ยนจากวันวาน
ใจร้าวราน...เหลือเกินหมางเมินกัน
อยากจะเปลี่ยนหน้าใหม่ให้ใสสด
อยากจะลดความร้าวกาวผสาน
เธอเปลี่ยนไปใบหน้าเราน่ารำคาญ
ไม่อาญหาญเปลี่ยนหน้าได้ทำไงดี
ในใจคิดตัดใจยังง่ายกว่า
เปลี่ยนหน้าตาให้เธอเพ้อไหมนี่
คงหน้าเดิมหาความสุขเพิ่มเติมชีวี
เปลี่ยนคนรักสิ..ยังง่ายกว่าน่าคิดเอย
7 กันยายน 2552 11:04 น.
(น้ำตาลหวาน)
มารยาหญิงแท้จริงมีมากนัก
จริตหนักออดอ้อนป้อนคำหวาน
ให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ
ดั่งโบราณกล่าวไว้ใช่เรื่องจริง
มารยาหญิงแท้จริงไม่กลิ้งกลอก
ทุกอย่างออกจากใจใช่ไหมหญิง
เพื่อความรักแม้แสนหนักไม่ประวิง
ให้ทุกสิ่งเพื่อใจเธอที่ต้องการ
มารยาหญิงมีน้อยนิดจริตสวย
เป็นสิ่งช่วยเสริมเสน่ห์เท่ห์แอบหวาน
คล้องใจชายหมายปองน้องต้องการ
เพื่อสืบสานครอบครัวไทยให้ยั่งยืน
เสน่ห์หญิงแท้จริงที่ปลายจวัก
ให้ชายรักมั่นคงยืนยงไม่ฝืน
เสน่ห์มากมารยาน้อยถ้อยกลมกลืน
สุขราบรื่นรักยืนยงตลอดกาล
2 กันยายน 2552 15:43 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากเขียนกลอนหวานซึ้งตราตรึงจิต
อยากเขียนกลอนผูกมิตรแนบชิดให้
อยากเขียนกลอนความรักออกจากใจ
อยากเขียนกลอนหวานหวานให้ใครสักคน
ความรักเอ๋ยเป็นอย่างไรในใจคิด
ผ่านมาแล้วใช่น้อยนิดสี่สิบฝน
ที่ผ่านมาใช่หรือไม่ ใครสักคน
เมื่อผ่านพ้นล่วงเลยไม่เคยจริง
เหมือนสายลมพัดผ่านสำราญจิต
ต่างผูกมิตรผูกไมตรีประสาหญิง
วันเวลาล่วงเลยเยาะเย้ยเสียจริง
โอกาสยิ่งมีน้อย แล้วให้ข้อยทำไง.. ดี
เขียนกลอนเล่นไม่เน้นความรู้สึก
ในใจนึก ก้อคนแก่ ไม่สร้างสรรค์
เขียนเล่นเล่นไม่เน้นซึ่งรางวัล
เขียนเอามัน สนุกออก ขอบอกลา
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
819
