11 ธันวาคม 2552 11:57 น.
(น้ำตาลหวาน)
คนเคยรักหักดิบ รีบทิ้งขว้าง
ทิ้งให้ฉันอ้างว้าง สุดเปล่าเปลี่ยว
โยนฉันทิ้ง ดิ่งเหว ไม่แลเหลียว
ดั่งฉันมี ค่าเดียวแค่ เศษใจ
เธอเลือกเขาคนใหม่ ไฉไลนัก
คนเคยรักอย่างฉันมันช่างไร้
เห็นเขาดี ใสกว่า ฉันหรือไร
แล้วทำไม ก่อนนี้ ฉันดีจัง
จะยอมให้เธอนั้นโยนทิ้งขว้าง
แม้ปวดร้าวอ้างว้าง ฉันไม่หวัง
ให้เธอตัดไมตรี แม้ใจยัง
รำพันมั่ง แค่ระบาย ความในใจ
ฉันจะยิ้มให้รัก เธอมีสุข
ยอมรับทุกข์ที่หยิบยื่น หนักแค่ไหน
ขอให้เขาโชคดี กว่าฉันนี่ไง
เธอคงไม่ทำร้ายเขา เช่นเราเจอ
คงจะลืมเธอได้ ในไม่ช้า
ไม่ถ่วงเวลาเธอหนา แค่มาเพ้อ
ฉันไม่ลืมความหลังครั้งยังเจอ
เป็นคนดีที่เพ้อเจ้อ เธอไม่เอา
9 ธันวาคม 2552 15:47 น.
(น้ำตาลหวาน)
ใจเอ๋ยใจ ใยหม่น หมองเศร้าสร้อย
มองจันทร์คล้อยหงอยเหงา เศร้าหวั่นไหว
ค่ำคืนนี้มีฉันเคียงจันทร์คู่กาย
ทิศทางเป้าหมาย หายวับกับกาลเวลา
มีความสุข กับความทุกข์ที่เกิดขึ้น
ทุกค่ำคืน ผ่านไปคว้าได้เหว่ว้า
ใยตัวเรา อับเฉาเจ้าโชคชะตา
เหตุใดกันฟ้า ลิขิตฉัน ทางตันทุกข์ใจ
แม้เลือกได้ สักอย่างในชีวิต
ฉันขอลิขิต ชีวิตฉันนั้นเองได้ไหม
ฉันเบื่อความทุกข์ อ่อนล้าขออย่ามาใกล้
ทุกข์ให้หมดไป ได้ไหมใยไร้เมตตา
หรือฉันขอมาก เกินไปใช่ไหมนี่
ฉันขอแค่มีความสุข หมดทุกข์เถิดหนา
ฟ้าจงลิขิตชีวิตฉัน ผันโชคชะตา
ได้โปรดเถิดฟ้า ฉันปราถนา ฟ้าจงปราณี
ตัวฉันอ่อนล้า หมดแรงดั่งแสงจันทร์สิ้น
ฟ้าไม่ได้ยิน เสียงฉัน ผันเปลี่ยนเวียนหนี
สิ้นแล้วความฝัน ดั่งจันทร์สิ้นแสงริบหรี่
ฟ้าไม่ปราณี เมินเฉย ไม่เลยมองมา
ใยฟ้าจึง ลงโทษโกรธฉันมากนัก
ฟ้าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรือไรฟ้าจ๋า
สักวันคงมี วันที่ฟ้าเหนื่อยโรยรา
ตัวฉันนี่หนา จะคว้าไว้ ไม่ให้หลุดมือ
3 ธันวาคม 2552 17:01 น.
(น้ำตาลหวาน)
สองตาของฉัน มีไว้เพื่อมองเธอ
มิเคยพลั้งเผลอ เหลียวมองผู้ใด
สองมือของฉัน เก็บไว้เพื่อใคร
เพื่อเธอกุมไว้ เดินไปด้วยกัน
อยากให้เธอรู้ ฉันรักเธอมาก
มากเกินเกิดจาก ความรักผูกพัน
ความสุขที่ได้ จากการรักนั้น
มีเธอคู่ฉัน มั่นในสัญญา
บางมุมของฉัน อาจไม่เหมาะสม
บิดเบือนอารมณ์ มุมมืดบางครา
มิได้ตั้งใจ ขออย่าได้ถือสา
ทุกอย่างพลั้งมา ด้วยรักเธอเกิน
เธอรู้บ้างไหม ใจฉันปวดร้าว
ทุกครั้งทุกคราว ที่ถูกหมางเมิน
แอบซ่อนน้ำตาไว้ ฉันคาดหวังเกิน
ไม่คิดประเมิน ว่าควรทำใจ
ทุกสิ่งที่มอบ ให้เธอทุกอย่าง
ขอเพียงสุขบ้าง เล็กน้อยหวังไว้
เธออาจคิดว่า เรียกร้องความสนใจ
ฉันควรทำเช่นไร ในการรักเธอ
หากเธอมีใจ มองเห็นฉันบ้าง
คงไม่อ้างว้าง อย่างที่กำลังเจอ
ฉันต้องทำเช่นไร เพื่อเข้าถึงใจเธอ
หรือฉันพร่ำเพ้อ เพราะเหงา เศร้าใจ
30 พฤศจิกายน 2552 16:41 น.
(น้ำตาลหวาน)
คนเคยรัก ผลักไส ใจเป็นอื่น
ยิ้มระรื่น ร่อกระซิก ระริกระรี้
ต่อหน้าเรา เขาทำ เป็นสุขดี
ให้เรานี้ เจ็บช้ำ ตำตาตำใจ
เคยรักกัน หวานชื่น ระรื่นนัก
เหตุใดจัก แปรเปลี่ยน แล้วผลักไส
เห็นคนอื่น สวยงามกว่า บาดตาบาดใจ
คนเคยรักกลาย เป็นคนอื่น ขมขื่นทรวง
อยู่อย่างคนแพ้ หัวใจ สลายแล้ว
คล้ายดั่งแก้ว บางใส สลายร่วง
แผลใจนี้ ไม่มีวันหาย บาดใจทั้งดวง
ขอให้รักทั้งปวง พี่นั้น ดีวันดีคืน
เป็นสุขเถิดหนา พี่ยา ของน้องแก้ว
เมื่อใจเปลี่ยนแล้ว ยอมให้ แม้ใจขมขื่น
ยอมเจ็บช้ำ ฝืนยิ้ม น้ำตาปริ่มกล้ำกลืน
เพื่อพี่ได้ชื่น สุขสม ยอมตรมทรวงใน
แม้รักเราสองต้องกลายเป็นอดีต
เหมือนคมมีดกรีดซ้ำซ้ำ กระหน่ำให้
รอยแผลลึก สุดห้วง ในหัวใจ
จะลบเลือนได้ อย่างไร จากใจเรา
รอยแผลเป็น เน้นเตือน ตรองให้หนัก
รู้จักรัก รู้จักให้ รู้ใจเขา
จะรักใคร อย่าได้ ทำใจเบา
อย่ารักเขามากกว่าตัว เมามัวไม่ลืมตา
27 พฤศจิกายน 2552 16:31 น.
(น้ำตาลหวาน)
กว่าจะเลือกรักใคร ได้สักคน
เลือกเฟ้นจน มั่นใจ ไปกันได้
ขอพื้นฐานนั้นใกล้เคียง ด้านจิตใจ
ครอบครัวนั้นไง คล้ายกัน เป็นไปได้ดี
มีหลายคน เข้ามา ทำความรู้จัก
ใจมันตึ๊กตั๊ก อยากให้ ใช่เต็มปรี่
พูดคุยกันแล้ว ก็ไม่ใช่ ไปซะทุกที
มิใช่ไม่ดี แต่ไม่ลงตัวหนา อย่าว่ากันเลย
ตั้งใจไว้ ถ้าไม่ใช่ อย่างที่คิด
เข้าใจกันสักนิด ชีวิต จะไม่นิ่งเฉย
อยากให้รู้ ก็อยากมีคู่ ใช่ว่าเฉยเมย
บอกปัดไปเลย ใช่ว่าเย่อหยิ่ง เสียจริงเสียจัง
มาพบเธอ คล้ายกัน สวรรค์บอก
กลับต้องช้ำชอก เขามีคู่ อยู่แล้วโธ่..ถัง
ได้แต่แอบมอง จ้องแล้ว ทำใจมากจัง
แต่ไม่คาดหวัง สิ่งใด ให้ใจต้องตรม
มาวันนี้ พบคนดี ที่ไปกันได้
แต่กลับทำใจ มากมาย แม้ดีสุขสม
เขามีใจ ให้เรา แม้จะชื่นชม
ก็ไม่สม ประดี นี่เราทำไม..
คนที่ใช่กลายเป็น คนมีเจ้าของ
คนที่เกือบใช่ เขาก็อยากจอง จนน้องหวั่นไหว
ใจอยากจะทำ ตามใจ แสนสุดเสียดาย
ทำไปไม่ได้ กลายเป็น คนมีสองใจ
คงไม่เลือก ใครเลย นิ่งเฉยดีกว่า
อยู่ลำพัง คงจะน่า อยู่กว่าเป็นไหน
ให้มันรู้ว่า ไม่รัก ฉันจักอยู่ได้
เป็นคนสองใจ ไม่น่ารัก ชักไม่ค่อยดี..