Poppy Poision
เขาตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงเพรียกหาจากเกลี่ยวคลื่นที่ล่องลอยตามลมทะเลและแสงสุริยาที่แผดเผา ร่างไร้ชีวิตนับสิบเรียงรายอยู่บนผืนทรายสีขาวราวกับคลื่นซัดเหล่ามัจฉามาเกยตื้น หากแต่มัจฉาเหล่านั้นคือนักรบผู้อาจหาญแห่งมหานครครีเมนตัส สองมือค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งด้วยเรี่ยวแรงที่อ่อนล้า สองขาที่หมดกำลัง ผิวหนังที่ซีดเซียวจากสายธารแห่งมหาสมุทร ร่างกายอ่อนระโหยด้วยขาดอาหารมาหลายแรมคืน สายตาของเขาได้แต่กวาดไปมา ในใจก็ได้แต่ถามว่า
" ที่นี่ที่ไหน ? เพื่อนผู้ร่วมทางของข้าจากไปหมดแล้วหรือ? ข้ายังมีชีวิตอยู่? "
เมื่อสติของชายหนุ่มกลับมา เขาจึงเริ่มออกเดินสำรวจ " ต้องมีเหลือรอดสักคนบ้างล่ะน่า..."