มะปรางหวาน5
พ่อเป็นชาวนา งานหนักนักหนา แต่เช้าจนค่ำ
เหน็ดเหนื่อยเพียงไหน ไม่บ่นสักคำ สู้ทนไถทำ ส่งฉันเล่าเรียน
พ่อสอนฉันไว้ ว่าให้ตั้งใจ ขยันอ่านเขียน
จะยากเพียงใด ขอให้พากเพียร อย่าคิดผิดเพี้ยน มั่วสุมอบาย
เติบโตขึ้นมา จะได้มีหน้า เป็นเจ้าเป็นนาย
ทรัพย์สินพ่อนี้ ไม่มีมอบหมาย เจ้าต้องเลี้ยงกาย ด้วยตัวเจ้าเอง
ฟังคำพ่อสอน ฉันไม่อาทร เรียนอย่างคร่ำเคร่ง
เรื่องใดที่ผิด ฉันคิดหวั่นเกรง ไม่เป็นนักเลง เรียนเก่งครูชม
ตั้งใจศึกษา ตามวันเวลา จากชั้นประถม
เติบดตตามขั้น ชั้นมัธยม เรียนจบอุดม สุขสมฤทัย
ฉันมิรอช้า รีบคืนท้องนา สู่บ้านทันใด
รับ
หน้าส่วนตัว
1547
1
0
