แก้วประเสริฐ
เพชรบุรีแห่งความหลัง
(นิราศย่อ...คนบ้า)
๐แสนระรื่นเสียงเซาะเสนาะโขดหิน
ละอองน้ำเกิดรุ้งโรยจรุงกวิน
กระแสสินธุ์สาดซ่าพาเยือกเย็น
สายลมคลื่นพัดโชยโปรยสดชื่น
ล้วนระรื่นเรือยางพลางแลเห็น
ร้องหวี๊ดว๊ายผ้าลอยพลอยลำเค็ญ
เปรียบดังเช่นเงือกสาวเคล้าคงคา
ริมชายหาดชะอำล้ำกว้างใหญ่
ต่างขวักไขว่ดุจสวรรค์อันหรรษา
บ้างเก็บหอยเจดีย์ทรายนัยน์นา
ฟังเจรจาสานเสนาะไพเราะเพลิน
เกิดจากคลื่นลมเย้าเฝ้าชวนเกี้ยว
พาน้ำเลี้ยวละลอกกระฉอกเหิร
เป็นฟองฝอยรอยรักฝากล่วงเกิน
ยากจะเมินแสนสนุกชวนปลุกใจ
สาวเมืองเพชรพักตร์งามมักยิ้มหวาน
ดวงตาซ่านกลมโตโอ้สว่างไสว
แย้มยวนเย้
หน้าส่วนตัว
7201
21
0
