ทิกิ_tiki
๏ สลด ใจกวี ๚
น่าเสียดาย หญิงชายยุคปัจจุบัน
สร้างสรรค์เพียงถ้อยคำอันบาดหู
น่าเสียดายยุคพ่อขุนพ่อบุญชู
เสียดายอยู่ขึ้น กู*มึง* กันอึงอล
เสียดายค่าวรรณกรรมกระหน่ำนั้น
วิถีทางอันรังสรรค์ก็ล่องหน
มีหลายหน้าท่าทางอย่างยินยล
เลศผู้คน..ไร้จริงใจ...ไร้เมตตา
น่าเสียดายวรรณกรรม คำของชาติ
ตกอนาถ ต้องอุบาทก์..ในภาษา
เสียดายคำหวานล้ำแห่งครูบา
อยู่ในมือโจรา ระอาไทย
หนึ่งนี้วี่แววอภิชาติ
บุตรอำมาตย์คาดพระยาน้ำตาไหล.
กระแสธรรมต่ำสิ้น...ทุกถิ่นไพร
เสียดายใจ...เคยเอ็นดู.. กลางหมู่คน
ล้วนแล้วซ่อนฝีปากถากรอยเชือด
คือแห้งเหือดเลือดกรังพลั้งหมองหม
หน้าส่วนตัว
1408
2
0
