พิมญดา
ใจเจ้าเอยใยละเลยเจ็บปวดนัก
แอบไปรักใครคนหนึ่งถึงปลายฟ้า
ห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟังฝังอุรา
วาสนาน้อยนักรักสำรอง
ใจเจ้าเอย ใยดื้อนักรักต้องห้าม
รู้ทุกยามว่าเธอนี้มีเจ้าของ
แล้วยังเผลอรักมากอยากครอบครอง
ยอมเป็นสองไม่อายใครใจเจ้ากรรม
ได้แค่คิดไม่มีสิทธิ์จะร่วมห้อง
ไม่ได้ครองได้แต่มองด้วยใจช้ำ
รักเธอมากไม่อยากผิดศีลธรรม
ยอมระกำดีกว่าแย่งแฟนของใคร
เหม่อผวาคว้าเพียงเงาอยู่เสมอ
น้ำตาเอ่อเปียกหมอนนอนหวั่นไหว
ด้วยไม่รู้ตอนจบของหัวใจ
เจ็บแค่ไหน อยู่อย่างไร ใจรักเธอ
ปลายทางฝันกั้นรักสวยด้วยรอยหมอง
คอยประคองอย่าปล่อยใจไปเสนอ
ข้ามขอบเขตรักต้องห้ามฉันและเธอ
ขออย่าเผลอแอบรักใคร..ใจเจ