..สีน้ำฟ้า..
เธอไม่เคยมีฉันในความรู้สึก
เจ็บร้าวลึกที่เนื้อหัวใจนุ่มอ่อน
คิดขึ้นมาคราใดใจแทบจะขาดรอน..รอน
ปวดแปลบกับบทละครที่เธอแสดงให้ดู
เหมือนรัก เหมือนหวง เหมือนห่วงใย
นึกถึงความจริงครั้งใดก็หดหู่
เดือนดาวเจ้าขาช่วยเช็ดน้ำตาที่พร่างพรู
วันนี้พึ่งจะรับรู้ เขาแกล้งใส่ใจ
เป็นได้แค่คนคั่นเวลาเท่านั้น
เขาเอาความผูกพันมาแต้มสีสดใส
บอกว่าคือ รัก ห่วง หวง ที่มอบให้
เมื่อเวลาผ่านไปความจริงปรากฏแก่สายตา
เป็นเพียงความผูกพันง่าย..ง่าย
ที่มองดูคล้ายคล้ายความรักเป็นนักหนา
จะทำอย่างไรดี เจ้าหัวใจที่อ่อนล้า
ยอมเป็นคนคั่นเวลาหรือตัดใจลาจากจร
...
จะทำอย่างไรดี..ผู้หญิงคน