ใจปลายทาง
ในคืนเหงาหยิบกลอนเก่าขึ้นมาอ่าน
มีหลายงานบรรจงร้อยถ้อยอักษร
ใส่รอยยิ้มอิ่มใจในคำกลอน
เขียนก่อนนอนเพราะหัวใจได้สั่งการ
มีกลอนรักกลอนหลงส่งไปให้
กลอนจากใจเขียนไปอ้อนกลอนหวานๆ
กลอนเศร้าๆคราวทะเลาะง้อทุกงาน
เพื่อให้ผ่านการงอนวอนด้วยใจ
แต่คืนนี้อ่านไปแล้วใจเศร้า
มันปวดร้าวเจ็บช้ำซ้ำหวั่นไหว
เสียงเธอบอกวันนี้เธอมีใคร
อยู่ใกล้กายเพื่อหวังสร้างครอบครัว
กลอนเก่าๆเงาความหลังครั้งเก่าก่อน
ยังตามหลอนเพราะความหลังยังฝังหัว
เพราะว่ารักและผูกพันจึงหวั่นกลัว
กลัวใจกลัวความผูกพันมันจืดจาง
เราคบกันแบบเพื