ปราณรวี
ฉันเฝ้ามองพะวงด้วยสงสัย
ว่าสิ่งใดเที่ยงแท้หรือแปรฝัน
รอยอดีตผ่านไปไม่นานวัน
หัวใจถูกปิดกั้นด้วยฝันลวง
คำสัญญาแน่นหนักว่ารักแท้
มาพ่ายแพ้ด้วยใจไม่หนักหน่วง
เขาหว่านคำฉ่ำหวานซ่านแดดวง
ก็ทิ้งห้วงรักเราให้เปล่าดาย
เธอหันหลังขว้างคำเคยพร่ำบอก
หัวใจยอกยับเยินเธอเมินหาย
ไร้ถ้อยคำกล่าวลา-อธิบาย
เจ็บเจียนตายใครเล่ามาเข้าใจ
นานเท่าไรอดทนจนวันนี้
ห้วงฤดีหม่นหมองกลับผ่องใส
เฝ้าตรึกตรองมองเห็นความเป็นไป
มันซ่อนนัย..ใจคนล้นมายา
มาวันนี้เธอพลันหันหลังกลับ
ที่เคยลับลาไกลไม่ห่วงหา
มาถักถ้อยร้อยลวงทวงสัญญา
กลับวาจาว่าคงมั่นมิผันแปร
เห็นฉันเป็นคนโง่เหมือนโคถึก
หรือคิด
1558
10
0
หน้าส่วนตัว
