คีตากะ
รอยยิ้มนั้นบาดใจหวั่นไหวจิตอาจพิชิตกองทัพนับหมื่นแสนดวงพักตร์ดั่งเทพธิดาฟ้าเมืองแมนชายทั่วแดนลุ่มหลงอนงค์นางเธอปรากฏเบื้องหน้าพาคลุ้มคลั่งยากยิ่งหยั่งดวงจิตคิดสะสางฟากฟ้าใดส่งมาพาเลือนรางสบเนตรนางความหมองล่องมลายรอยยิ้มฝากรอยใจให้คิดถึงสุดตราตรึงภาพเธอละเมอฉายยังปรากฏกลางทรวงมิล่วงคลายพาวุ่นวายยิ่งนักสุดจักปานมาตรแม้นมิสบหน้าเพียงคราหนึ่งพาคิดถึงร่ำไปให้ร้าวฉานเพ้อรำพึงถึงเธอเหม่อวิญญาณจนการงานมิอาจทำเฝ้าคำนึงเธอมีจริงสิ่งลวงฤาสรวงสร้างยากปล่อยวางอำนาจความคิดถึงจะอยู่ไกลเพียงใดใจรำพึงยังตราตรึงยิ้มนั้น...ฝันละเมอ....
3063
1
0
หน้าส่วนตัว
