หน้าส่วนตัว
นกขมิ้นเหลืองอ่อนไร้คอนเกาะ
บินลัดเลาะขอบฟ้าพนาสัณฑ์
ระโหยเหินอ่อนล้ายามสายัณห์
หลบตะวันพักผ่อนนอนเดียวดาย
พเนจรบินไปในป่ากว้าง
หลงทิศทางมิมีจุดที่หมาย
เหนื่อยก็พักพอหวังประทังกาย
รังของใครถ้าโกรธ.ขอโทษที
มีหัวใจเคว้งคว้างที่ว่างเปล่า
ความเงียบเหงาเกลื่อนนองให้หมองศรี
ได้บินอยู่ร่วมโลกก็โชคดี
เป็นปักษีตัวน้อยด้อยนิยม
ไม่โกรธแค้นเกลียดใครให้ใจเศร้า
แค่ตัวเราไม่ต้องกลืนความขื่นขม
หลับตาตื่นท่องไปได้ภิรมย์
ร่วมชื่นชมความสุขทุกชีวา
ไม่เป็นนกในก
1855
4
0
