กันนาเทวี
เคยมาดมั่นเพียงใดใครก็รู้
เป็นพธูสวยทึกและบึกหนา
เป็นคนซื่อใจตรงคงวาจา
แกร่งและกล้าเกินร้อยในถ้อยคำ
มอบใจแกร่งวางไว้ในมือหนึ่ง
ด้วยรักซึ้งความดีมีเช้าค่ำ
ห่วงใยถามทุกข์เข็ญเป็นประจำ
เคยพลอดพร่ำรักหวงดังดวงใจ
สาวมาดมั่นหวั่นไหวไม่อาจต้าน
ใจสะท้านสะทกอกหวามไหว
โอ้ละหนอใจเอยเลยรักไป
ทำอย่างไรใจอ่อนกลอนรำพัน
เหมือนโคมทองส่องหล้ามาแพ้เมฆ
ดั่งมนต์เสกวิญญาพาเคลิ้มฝัน
ไร้สติตั้งตัวมัวเมาครัน
แม้หวาดหวั่นใจหญิงก็จริงจัง
ฤๅแค่เพียงทางผ่านดังขานกล่าว
เป็นเรื่องราวบอกไว้ใจจำฝัง
แค่ดอกหญ้าชื่นใจไม่จีรัง
เศร้าลำพังสั่งสมใจตรมตรอม
เหมือนไม่รักกันแล้วในวันนี้
เหมือนไม่มีวันวานที