***ครั้งเมื่อฉัน ยังเยาว์ มีสาวหนึ่ง เธอผู้ซึ่ง มีนามว่า +ลักษมี+ เธองามพร้อม กิริยา บารมี เธอแสนดี อ่อนหวาน สง่างาม... ***โตขึ้นหน่อย ต่างแยกย้าย ไปศึกษา ไม่พบหน้า ไม่ทราบข่าว เฝ้าแต่ถาม เธออยู่ไหน กันหนอ แม่นงราม ใจยังตาม ฝังจิต คิดถึงเธอ... ***ปีสองห้า สามห้า ฟ้าลิขิต ให้ชีวิต ที่ผูกพัน มั่นเสมอ กฤษณะ ลักษมี ได้เจอะเจอ เขาและเธอ สบสายตา ประสานใจ...... .......(ยังมีต่อ).........
901
5
0
หน้าส่วนตัว
