ชมอักษร
หยิบก้อนไหม .. ถักทอ .. ก่อด้วยรัก
หนาวยิ่งนัก .. จักใคร่ .. มอบไออุ่น
ถักเป็นผ้า .. พันอ้อม .. ล้อมคอคุณ
คงละมุน .. กรุ่นซ่าน .. ผ่านถึงใจ
ทีละเส้น .. ทำห่วง .. เป็นบ่วงคล้อง
ด้วยหมายปอง .. กายคุณ .. อุ่นใยไหม
บรรจงถัก .. วันละน้อย .. ค่อยทำไป
สานสายใย .. ในรัก .. หนักแน่นจริง
ถักไม่สวย .. เพราะน้อย .. ด้อยความเก่ง
ยังหวั่นเกรง .. ใครเห็น .. ไม่เป็นหญิง
อ่อนงานบ้าน .. การเรือน .. เหมือนละทิ้ง
หาคนอิง .. คงยาก .. ลำบากทรวง
ยังมุ่งมั่น .. ถักต่อ .. มิท้อหน่าย
หากหนาวกาย .. สุดแสน .. จะแหนหวง
เร่งมือทำ .. ทุกเย็น .. ด้วยเป็นห่วง
กลัวจะล่วง .. เลยผ่าน .. กาลเหมันต์
มอบ