ใจเอยใจม่อนข้า หมายสูง
เจ้าแว่นทิพย์เทียมยูง ย่างฟ้อน
ข้าเจ้าแม่นอย่างฝูงกาต่ำ ศักดิ์เนอ
ไหนจักบินขึ้นซ้อนเอี่ยงแอ้ม แก้มนาย
วาสนาชายใฝ่เฝ้า เดือนงาม
แหงนผ่อหมายตาตาม ติดต้อย
เดือนสูงส่องแสงวามวาดโลก งามเนอ
เดือนจักละหนีจ๊อยจากแล้ว ลืมชาย