วันนี้ตื่น ตีห้า ทำงานบ้าน ก็สุดแสน จะเบิกบาน ไปทุกสิ่ง วิ่งเข้าออก ในครัว สนุกจริง เพิ่มคุณค่าความเป็นหญิงได้เหมือนกัน แต่ตอนเอา เสื้อผ้า ใส่เครื่องซัก บิดแกร๊กแกร๊ก ซักพัก เครื่องของฉัน มันนิ่งเงียบ เงียบฉี่ ว้าแล้วกัน ทำไง มันถึงจะปั่น ผ้าซักที มองไปมา นั่นไง ลืบเสียบปลั๊ก แล้วจะซัก ได้ไง หนอมัดหมี่ นานนานครั้ง ทำงาน กับเค้าที ลืมนั่นนี่ วุ่นวาย คล้ายใจลอย ไม่ได้ใจลอยนะคะ แค่คิดถึงพี่พายุนิดเดียวค่ะ อิอิ
1380
12
0
หน้าส่วนตัว
