..๏ คราคืนหนาวดาวกระจ่างหว่างห้วงหาว
เดือนก็พราวพริ้มประพายเฉิดฉายแสง
แต่งฟ้างามล้ำพิไลไม่เปลี่ยนแปลง
ดั่งขันแข่งเปล่งประกายในราตรี
แม้นลมล่องต้องกายให้หนาวเนื้อ
แต่อุ่นเอื้อด้วยไฟใกล้น้อง-พี่
มอบความรักประจักษ์จิตมิตรไมตรี
แม้นหนาวมีมากน้อย...พลอยอุ่นใจ
ให้รื่นรมย์ผสมผสานกานท์ร้อยแก้ว
ทั้งเจื้อยแจ้วสกุณาพฤกษาไหว
ช่างเพราะพริ้งรื่นฤดีดนตรีใด ?
แสนตรึงใจใต้ฟ้าจันทรา-ดาว
ถ้อยถามไถ่สารพันในวันก่อน
ความทุกข์