วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
ฉันเคยมีชีวิตอยู่อย่างสดใส
และยิ้มได้อย่างงดงามสม่ำเสมอ
มีคุณค่าตราตรึงในความคิดถึงของเธอ
ชื่อของฉันมีไว้ให้เธอเพ้อพร่ำรำพัน
เธอมีชีวิตอย่างสวยงามได้
เพราะอาศัยความใจอ่อนจากฉัน
ยอมรับ ยอมรัก ทอถักสายใยคืนวัน
เป็นความรู้สึกดีๆที่มีให้กันทั้งใจกาย
เราเป็นแรงผลักดันกันสู้เต็มที่
เก็บรักษากันไว้อย่างดีในจุดที่มีความหมาย
รักของเรา ไม่ตึงไม่หย่อน ไม่หนาวไม่ร้อน ผ่อนคลาย
มีไว้ใช้ลบคำว่าเดียวดายให้หายไป
แต่เมื่อเธอมีวันที่สวยงาม
รักเราก็ก้าวสู่กาลสิ้นความสดใส
ต้นรักเหี่ยวแห้ง น้ำใจแล้ง แสลงดอกใบ
โฟกัสรักถูกปรับมาไว้ในจุดเบลอ
ฉันมีชีวิตอยู่ต่อเพื่อร้องไห้