สายลมหนาวพัดหายไปจากไกล สายลมของหัวใจยังไม่เคยจากไกลจากตัวฉัน สายรักของเราก็คงยังไม่ไปไกลจากกัน แสงแห่งดวงตะวันยังโอบกอดทั้งสองเรา ไออุ่นเพิ่งเริ่มโอบกอดมวลหมู่แมกไม้ หมู่ปลาเพิ่งแหวกว่ายทวนทานน้ำกลางภูเขา แสงตะวันสอดส่องผ่านไม้ใบเห็นเป็นเงา เสียงภูเขาแว่วผ่านมาข้าได้ยิน ยิ่งคิดถึงเธอคนดีที่ไกลห่าง เคยจูงมือเดินตามทางสะพานสารสิน ยิ่งทำให้นึกถึงเจ้าอยู่เป็นอาจิณ เพียงแค่อยากได้ยินคำว่ารักจากเธอผ่านสายลม
992
4
0
หน้าส่วนตัว
