แก้วประเสริฐ
** หวานมิอาจลืม **
แม้หัวใจจะขาดวาดรอยพลิ้ว
ล่วงแล้วปลิวขอบฟ้าจะหาเจ้า
เหลือเพียงเงาคำนึงรำพึงเงา
จนรบเร้าเศร้าหวนล้วนชวนปอง
มองชายหาดสาดน้ำดุจพร่ำเรียก
แม้นจะเปียกแต่ใจสุดใคร่สนอง
สิ่งประทับอยู่เร้าแสนเฝ้าลำพอง
ทะเลก้องคะนึงสุดซึ้งหทัย
ใจเอ๋ยใจของเราใยเศร้าสร้อย
เหลือเพียงรอยหวนหาไม่ปราศรัย
กระทุ้งร้างช้ำชอกยากบอกอาลัย
เหลือเพียงไว้รอยเดิมแต่งเติมเงา
เสียงคำหวานผสานลมขมดวงจิต
กายระริกยะเยือกเมื่อเลือกเขา
เฝ้าทาบทอเหลือไว้ฝานใจเรา
ทะเลเศร้าตอกย้ำช้ำดวงมาลย์
ละอองผ่านแสงสุรีย์เป็นสีรุ้ง
ขอบฟ้าพุ่งสองวงไม่สงสาร
หนึ่งเจิดจ้าสลับส
หน้าส่วนตัว
1665
29
0
