วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
ถึงความทุกข์จุกอิ่มยังยิ้มได้
ไม่เป็นไรแค่อกหักสักหนึ่งหน
ทุกครั้งที่น้ำตาหยดคืออดทน
ยอมจำนนความผิดตัว กลัวอะไร
การจะพร้อมยอมรับกับความรัก
ต้องรู้จักความอาวรณ์และอ่อนไหว
จะต้องพร้อมยอมรับการเสียใจ
และน้ำตาที่จะไหลมาพร้อมกัน
ฉันเตรียมใจไว้พร้อมขอยอมแพ้
ไม่ต้องแคร์คุณไม่ควรจะหวนหัน
ขอบคุณรอยไออุ่นคุณแบ่งปัน
ทุกคืนวันฉันได้รับจึงหลับลง
แม้คืนนี้หลับไม่ลงคงไม่ยาก
รอให้ใจหายจากภาวะหลง
จะจัดแต่งความหดหู่ให้อยู่ทรง
และขังใจไว้ในกรงความเจียมตน
ได้น้ำใจคุณหลั่งมาล้างหน้า
เหมือนหลังคาแห้งผากได้ตากฝน
เสียใจบ้างที่เสียคุณไปทั้งคน
แต่พอทนเพราะคุณไปเพื่อได้ดี
ยังเหลือภาพทรงจำไว