นั่งคิดถึงซึ่งชีวิตที่ผ่านพ้น ในบางหนชั่วล้นมิอาจฝืน บ้างสุขใจในความดีที่หยัดยืน ผ่านวันคืนตื่นหลับซับน้ำตา ตอนเป็นเด็กเล็กอยู่ดูเรียบร้อย เจ้าพูดน้อยคอยเรียนตามประสา พอเติบใหญ่หลายสิ่งวิ่งเข้ามา ก็รู้ว่าความชั่วมีตัวตน ศาสนาที่นับถือคือความดี หลายครั้งที่มีใจไม่สับสน แต่หลายครั้งพลั้งพลาดขาดอดทน เกิดเป็นคนมันอ่อนแอแพ้หัวใจ ลองชั่งดูก็จะรู้ในความจริง เคยทำสิ่งชั่วช้ามามากไหม เคยทำดีกี่ครั้งนั่งนับไป ไม่เป็นไรหากดีน้อยคอยเพิ่มเอย
1763
7
0
หน้าส่วนตัว
