นายดอกไม้
เกลื่อนแสงดาวพราวฟ้า...นภากว้าง
กระพริบพร่างลางเลือน...คืนเดือนหงาย
ทางช้างเผือกเลือกแถว...พลิ้วแพรวพราย
ส่องประกายแข่งจันทร์...เมื่อวันเพ็ญ
จากนิดเดียวดวงน้อย...ที่ลอยล่อง
สาดแสงส่องปะปน...ให้คนเห็น
ยิ้มละไมดื่มด่ำ...ยามย่ำเย็น
ทอแสงเช่นประกาย...แห่งสายใย
นี่ก็ดึกแล้วหนอ...ดาวทอแสง
นวลแก้มแดงยิ้มรับ...จงหลับใหล
เก็บพลังสร้างฝัน...รับวันใหม่
ก่อนยามสาย(พี่)จะปลุก...เหมือนทุกครา
หลับเถิดเจ้าเช้ารุ่ง...ใกล้มุ่งแล้ว
ดาวเรียงแถวเตร็ดเตร่...สู่เคหา
แล้วย้อนหวนอีกที...สิ้นทิวา
คือกลับมากล่อมฝัน...ยอดขวัญใจ...