คนกุลา
ก่อกำแพงเปลือกหอยค่อยค่อยสร้าง
ค่อยค่อยวางก่อฉาบจนทาบหนา
ค่อยค่อยเสริมเติมเด่นจนเย็นชา
จากสายตาและทุกใจใส่ตัวตน
ดูแกร่งกล้าสามารถและอาจหาญ
กับหัวใจชาด้านผ่านลมฝน
เก็บบางหัวใจฝันเพราะทันคน
หากยามหม่นใจร้าวก็หนาวเป็น
เหมือนเปลือกนอกนั้นแข็งแรงแกร่งขรุขระ
ใครรู้จะซ่อนเนื้อในเกินใครเห็น
อุ่นอ่อนเนื้อใยเยื่อบางร้างลำเค็ญ
ลี้หลบเร้นในเปลือกพรางกลางหาดทราย
ในเรื่องราวที่เศร้าสุขทุกย่างก้าว
พ้นเรื่องราวยืดยาวมากและหลากหลาย
จึงเจ็บจำย้ำใจตนดั่งคนพาย
ผู้คัดท้ายเรือชีวิตลิขิตมา
ความระวังบางครั้งมากเกินหักห้าม
ยังลุกลามเฝ้าก่อตั้งกำแพงหนา
เพื่อป้องกันการรานรุกทุกสายตา
หวั
1786
22
0
หน้าส่วนตัว
