ม.ปณิธาน
ลาแล้วลาลานสนบนภูสวย
ลาไปด้วยใจภักดิ์รักภูผา
ลาลำธารใสเย็นเคยเล่นมา
ลาดอกหญ้ายอดงามยามไหวเอน
คงคิดถึงท้องทุ่งหญ้าป่ากว้าง
ไอหมอกจางน้ำค้างพรมบนใบเห็น
ไอแดดอุ่นยามสายให้คลายเย็น
คงเหลือเป็นเพียงภาพตราบเท่านาน
คงคิดถึงสายลมโหมแรงพัด
โบกสะบัดส่งเสียงสำเนียงขาน
ฝากสายลมผ่านป่าเอ่ยลาลาน
ฝากกับกานท์กลอนไว้ในกวี
ไม่ลืมวันเหนื่อยเหน็ดระเห็จหา
สิ่งงามตางามใจในแดนนี้
ความอ่อนล้าอ่อนแรงที่เคยมี
สายวารีไหลล้างให้จางไป
ไม่ลืมคืนนั่งหนาวดูดาวเด่น
ประกายเป็นระยับเหมือนจับได้
ฟังเพลงป่าบรรเลงครื้นเครงใจ
นั่งผิงไฟไออุ่นกรุ่นควันฟืน
ลาแล้วลาสนสามใบงามเด่น
ลาความเย็นยะเยือกจนเกินทน
1860
5
0
หน้าส่วนตัว
