โลกวนวนวนและวน คนคนคนและคนเวียนว่าย นึกนึกนึกน่าหน่าย เกิดตายมิสิ้นตราบกาล วันวันวันและคืน เดี๋ยวชื่นเดี๋ยวช้ำเดี๋ยวผ่าน เช่นนี้เช่นนั้นเนิ่นนาน กิเลสกัปป์กาลนิรันดร์ สิ้นคิดสิ้นทุกข์สุขโศก วิปโยคใดใดดั่งฝัน เจริญสติภาวนาพ้นวัน บ่วงพันธนาภพพาน ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด มืดบอดหลงลมน้ำผึ้งหวาน แท้มายาสมมุติฝากราน หวังพุทธดลบันดาลพบธรรม..!
1314
4
0
หน้าส่วนตัว
