นวลดอกไม้ชื่นในคืนฝน ฟ้าดลหยาดน้ำทิพย์ให้ชุ่มฉ่ำ พวงพะยอมไพรเริงระบำ ร่ายรำพลีบูชาพสุธาทอง ดินกระซิบคำซึ้งซึ้งถึงนางฟ้า ให้รู้ว่าชนทั้งหล้าลืมสิ้นหมอง ต่อความหวังพลังศรัทธาให้เรืองรอง สานทำนองเพรงบุญหมุนโลกงาม ธรรม ธรรมชาติคู่กัน เป็นนิรันดร์สัจจะอย่ามองข้าม ทะนุถนอมเฝ้าห่วงใยเมตตาตาม ในทุกยามแย้มเยือนคอยเตือนตน ได้เกิดมาบนแผ่นดินนี้ที่เรียกไท คือยิ่งใหญ่เงียบงามกว่าทุกหน แผ่นดินธรรมใต้ร่มรัตน์เกื้อกมล แก้วกุศลพาพบทางวางโศกเป็น....! .........................
1855
4
0
หน้าส่วนตัว
