ไม่อยากให้วันนี้เดินมาถึง
ไม่อยากซึ้งกับการร้องไห้
เพราะยังไม่พร้อมที่จะยอมให้เธอไป
เพราะว่าหัวใจยังคงแคร์
แต่เพราะเธอไม่เคยดูแลมัน
มีเพียงฉันที่คอยทุ่มใจให้
เธอไม่เคยแม้แต่จะเข้าใจ
ว่าหวั่นไหวแค่ไหนเมื่อไกลกัน
เธอรู้บ้างไหมว่าฉันเป็นอย่างไร
เมื่อเธอหายเงียบไปแบบนี้
เมื่อเธอไม่เคยเห็นค่าที่ฉันมี
พอกันทีกับการอดทนและรอคอย
เมื่อใจมันท้อถอยและอ่อนหล้า
เหนื่อยหน่ายกับการวิ่งตามหาใจคนดี
ความรู้สึกอยากรอคอยจึงขาดผึงลงตรงนี้
เพราะรู้ว่าถึงฉันจะทำดี...ยังไง
มันคงไม่มีความหมายในสายตาเธอ