เพียงสายลม พรมผ่าน สะท้านร่างคล้ายเยื่อบาง ในจิต คิดหวั่นไหวเหตุเพราะรัก หมุนเวียน เปลี่ยนทางไปโอ้ดวงใจ บอบช้ำ น้ำตารินผ่านร้อนหนาว แดดฝน ทนฟันฝ่าจิตใจกล้า เกิดแกร่ง ดังแท่งหินแต่วันนี้ เสียหลัก รักโบยบินมลายสิ้น ผุ...กร่อน อ่อนแอลงทุกค่ำคืน ขมขื่น สะอื้นให้ดวงหทัย รานแหลก แตกเป็นผงสัญญาลวง รักนั้น มิมั่นคงอยากปลิดปลง ชีพดับ ลับเลือนลา