แม้จะหักห้ามใจว่าไม่รัก ช่างแปลกนักดวงจิตคอยคิดถึง เฝ้าตั้งใจมั่นใจไม่คำนึง ไฉนจึงคิดถึงเขาไม่เข้าใจ คำคิดถึงตัวฉันนั้นประจักษ์ แต่คำรักนี้เป็นเช่นไฉน มีหลายอย่างต่างรักเป็นหลายนัย น่าแปลกไซร้รักหลายอย่างต่างต่างกัน ถ้าไม่รักแต่ไฉนใยคิดถึง แสนคำนึงแสนอาลัยเมื่อไกลขวัญ แสนเป็นห่วงดวงใจอาลัยกัน หรือว่าฉันนั้นนั้นรู้จักคำรักเธอ เป็นไฉนจึงหักใจห้ามไม่ขาด มีอำนาจหรือไรดลใจเผลอ พร่ำแต่ปลอบจิตใจไม่รักเธอ ใจที่เพ้อเหมือนจะฟ้อง ณ ห้องใจ