แก้วประภัสสร
ต่างเดินย่ำเท้าถี่รี่ให้ถึง
สู่ลานวัดนางนองต้องตะลึง
คิดไม่ถึงปีนี้ต่างปีกลาย
ที่ทางวัดจัดงานสะเดาะเคราะห์
ข้ามปีเถาะเข้ามะโรงโยงขยาย
รวมเป็นหนึ่งสวดมนต์คนเรียงราย
เพื่อส่งท้ายปีเก่าเข้าใหม่แทน
ริมถนนหนทางเยื้องย่างผ่าน
มองลูกหลานดึงเหนี่ยวพาเกี่ยวแขน
เล่นหยอกล้อต่อกระซิกบ้างหยิกแฟน
รักแน่นแฟ้นมองเห็นเป็นชื่นใจ
อีกเด็กน้อยคอยแม่แท้หิวขนม
ซื้อลูกอมหน้าวัดมือปัดไหว
แม่ทำปากจุ๊จุ๊ดุออกไป
ถึงวัดไซร้ไหว้พระจะพากิน
ที่ปากทางอาหารให้ทานโข
ข้าวพะโล้ผัดหมี่มีมากสิ้น
ใส่กระทงเขียวตองมองดั่งอินทร์
เห็นแล้วลิ้นทำงานปานรู้ใจ
อีกทอดมันปั้นเหนียวเคี้ยวหนุบหนับ
หนึ่งชิ