ตามหาสุดหล้าฟ้ากว้างใหญ่... และแล้วก็ยิ่งห่างไกลจากความฝัน.... เดินผละจากความสุขมานานครัน.... ผ่านความร้าวที่เก็บกลั่นรินท้นตา.... ....ไม่อยากจะเจ็บร้าวคราวล้มเหลว.... ไฟมอดเปลว..จนหม่นหมอง..ครองความล้า.... อยากกลับหลังย้อนหวนทวนที่มา.... แต่ศักดิ์ศรีค้ำสองขา..อย่ายอมมัน.... ....จะกัดฟันต่อสู้ให้รู้แล้ว.... เช็ดน้ำตาวับแววที่เย้ยหยัน..... ชีวิตเดียว...ชีวิตข้า...จะฝ่าฟัน.... สุดแรงฉัน..เก็บความฝัน...ฤาปลิดปลิว.......