หากว่าฉันบินเคลื่อนได้เหมือนนก ก็จะหกเหินฝันท่ามวันผ่าน- สายลมล้อเกรียวกรูมิรู้ลาญ อยู่กับกาลเวลาอันท้าทาย หากว่าฉันผกผินทั่วถิ่นฟ้า จะเสาะหาดัชนีเป็นที่หมาย จะเกาะเกี่ยวเรียวนั้นจนวันตาย มิให้สายสัมพันธ์ได้ผันแปร เพราะว่าฉันบินไม่ได้ดั่งใจคิด จึงเพียงจึงใกล้ชิดสนิทแค่- ฝันในฝันร้อยสรวงกับดวงแด เป็นหนึ่งเดียวหนึ่งแท้อยู่แค่นั้น เพราะว่าฉันยังเดินล้มท่ามกงล้อ ที่หมุนต่อเวลากาลแล้วผ่านผัน ฟ้าท้องฟ้าจึงเลือนรางเหมือนทางตัน เพียงเพราะเพียงใจฉันไหวหวั่น-ร้าว