คุณหมอกระป๋อง
มีบ้างไหมมีใครอยู่แถวนี้
ฟังฉันทีฉันเหงาฉันสับสน
ฉันเหน็ดเหนื่อยฉันล้าฉันทุกข์ทน
ฉันหมองหม่นฉันเศร้าฉันเปล่าใจ
มีวันไหนไหมหนอขอฉันยิ้ม
ได้กระหยิ่มอิ่มเอมเปรมสดใส
ขอสักวันเถิดนะจะขอบใจ
ขอได้ไหมแค่นี้เองแค่เบ่งบาน
ไม่คิดหวังคลายเหงาบรรเทาจิต
ไม่บังอาจสักนิดไม่กล้าหาญ
แค่ให้เหงาห่างไปในวันวาน
ขอก้าวผ่านวันนี้ได้สักที
อีกนานไหมราตรีจะเคลื่อนคล้อย
อีกกี่ร้อยเวลาจะพาหนี
ไม่ขอทดเวลาสักนาที
ขอแค่มีสุขบ้างระหว่างวัน
ไม่ต้องการพานพบประสบโศก
ไม่ขอโลกใบเก่าเฝ้าเย้ยหยัน
ไม่อยากอยู่เยี่ยงคนโดนลงทันต์
ช่วยพรากฉันจากฝันอันร้ายแรง