หยาดอรุณ
เจ้าหญิงแดดเช้า
หม่นเศร้าแค่ไหน
ฟ้าแสนกว้างไกล
ถูกใครครอบครอง
เมฆหม่นมาแล้ว
คลุมแนวมืดหมอง
ระลอกหมอกมอง
จ้องจับครอบฟ้า
เจ้าชายสายฝน
ค่อยหล่นลงมา
ดับร้อนผ่อนล้า
ท้าทายแล้งร้อน
เจ้าหญิงแดดเช้า
หลบเข้าเมฆก่อน
สายฝนเปียกปอน
วาดวอนแผ่นดิน
หมดภารกิจ
ประดิษฐ์รุ้งศิลป์
ซับน้ำตาริน
หลังภัยผ่านมา
เจ้าชายโบกมือ
สื่อสารแววตา
หากมีปัญหา
จะมากู้ภัย
เจ้าหญิงแดดเช้า
เข้าทอแสงใส
ยิ้มอ่อนละไม
ประดิษฐ์ฟากฟ้า
ต่างรู้หน้าที่
ไม่มีปัญหา
มิล่วงเวลา
จังหวะของกัน
ทุกสิ่งสอดคล้อง
ท่วงทำนองฝัน
สั่งสมผูกพัน
สร้างสรรค์โลกงาม.