ภูวดินทร์
มองตาแป๋วแมวใครก็ไม่รู้
ดูซิ๊ดูหน้าตาพาอุ้มหนี
คิดลักพากลัวว่าเจ้าของมี
มองซ้ายทีขวาทีมีใครมา
ร้องแต่เช้าเหงาหงอยคอยใครอยู่
เฝ้าแอบดูอยากรู้ผู้เรียกหา
มองอยู่นานผ่านไปหลายเวลา
ใครไม่มาพาเหมียวเคี้ยวข้าวกิน
คงจะหิวกิ่วท้องหมองใจมาก
ให้ลำบากตรากตรำร่ำถวิล
ทิ้งเหมียวน้อยกลอยใจให้โรยริน
ให้แดดิ้นสิ้นลมล้มลงตาย
น่าสงสารวานผู้รู้เมตตา
ช่วยนำพาให้รอดปลอดภัยได้
นำข้าวปลาอาหารใส่จานไป
ยังชีพได้ไส้ท้องไม่ร้องพอ
สงสารเถอะถ้าจิตคิดสงสาร
ให้อาหารสักนิดโปรดคิดหนอ
หรือให้ดิ้นสิ้นลมสาสมพอ
ปล่อยเหมียวขอรอคุณสุนทานใจ
น้ำตาเหมียวไหลย้อยเป็นรอยแล้ว
โอ้ดวงแก้วแมวหมองร้องร่ำไห้
ขาด
1996
8
0
หน้าส่วนตัว
