7 ตุลาคม 2552 10:19 น.
(น้ำตาลหวาน)
สงสารใจหนอใจรับไปทุกอย่าง
สิ่งรอบข้างทำการใดลงที่ใจหนอ
ทั้งความทุกข์ตรอมตรมจมที่ใจพ้อ
เกลียดใครชังใครก้อ..ร้องขอลงที่ใจ
ด้วยห่วงใยดวงใจมีเพียงหนึ่ง
ทำปั้นปึ่งทำโกรธโฉดเพียงไหน
แข่งขันกันเหยียดหยามหยันกันที่ใจ
เคยคิดไหมทำร้ายใจของเราเอง
ได้สมหวังดั่งหมายทำใจพองโต
ยามอดโซท้องกิ่วใจปิ๋ววังเวง
ยามหมดสุขหมดที่ซุกใจแสนเซ็ง
ยามอยากเบ่งทำใจโตโอ้อวดกัน
บางใครคิดริษยานานาจิต
บางใครผิดหวังซ้ำซากจากรักนั้น
ต้องโทษตัวใช่โทษใจทำร้ายมัน
ร่างกายนั้นมีเพียงหนึ่งซึ่งจิตใจ
หากรักใจของตัวแยกชั่วถูกผิด
ใจตัวเองมิหลงผิดคิดเรื่องร้าย
ใส่ความสุขลงที่ใจใช่ทำลาย
ให้ความร้ายไม่ดี..อย่ามีในใจ
ใจของเราอย่าให้เขาทำร้ายจิต
ดูแลสักนิดคิดรักจักมอบใจให้
ได้คนที่ดีมีความสุขทั้งใจและกาย
จิตใจสบายร่างกายก้อดี...นะพี่น้องบ้านกลอน
1 ตุลาคม 2552 13:50 น.
(น้ำตาลหวาน)
แปลกใช่ไหมทำไมฉันยังโสด
อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายมาหลายฝน
แปลกใช่ไหมใยฉันไม่ร้อนรน
คิดหาใครสักคน..ให้พ้นลงจากคาน
คนเป็นโสดโดดเดี่ยวเปลี่ยวในจิต
เป็นความคิดแตกต่างจากตัวฉัน
เป็นโสดดีมีอิสระปราศภาระผูกพัน
ไม่มีห่วงฉัน ห่วงเธอ เผลอจากแฟน
ใช่ว่าไม่เคยผ่านกาลการมีคู่
แต่งงานอยู่หลายปีมีทุกข์แสน
เหนื่อยเหลือเกินมีคู่อยู่แบบแกนแกน
ฉันขอแบน..เลือกทางเดินของตัวเอง
ฉันขอเลือกทางเดินด้วยตัวฉัน
เลือกด้วยกันพันผูกไม่สุขยังเกรง
ชีวิตคู่แสนยากลำบากปราศจากครื้นเครง
เพราะตัวฉันเอง...ประสพมาพาใจกลัว
ถึงเป็นโสดแบบไม่สดของดกล่าว
ไม่ถึงคราวชีวิตใครขอไม่พันพัว
ชีวิตคู่ของใครของใครใช่เหมือนกันนะตัว
ความสุขอยู่ที่ตัวของใครใช่เหมือนกัน
มาวันนี้...มีชีวีที่เป็นโสด
แม้อยู่อย่างโดดเดี่ยวเที่ยวสุขสันต์
ครึ่งชีวิตที่ผ่านไป...อย่างไรช่างมัน
วันนี้ตัวฉันขอเป็นโสด...แบบตั้งใจ
28 กันยายน 2552 17:41 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากบอกรักเธอจนเพ้อละเมอหวาน
รักเนิ่นนานรักแท้ไม่แหนงหน่าย
รักเธอมาก..ตราบชั่วฟ้าดินมลาย
รักสุดหัวใจมอบให้...เธอคนดี
ทั้งชีวิตทั้งหัวใจมอบให้เธอ
รักเกินเพ้อหาใครมาแทนที่
รักเกินกว่าชั่งใจในความดี
ทุกอย่างที่เป็นเธอเผลอรักไป
รักเธอมั่นคงยืนยงในดวงจิต
เคยครุ่นคิดจะรักใครสักแค่ไหน
รักเธอแล้วไม่เปลี่ยนจากดวงใจ
รักมีความหมายให้เธอ..เพียงคนเดียว
ในชีวิต..ไม่คิดรักใครได้เท่านี้
รักทั้งชีวีมากแท้ไม่แลเหลียว
ชายอื่นใดไม่เคยมองปองรักเดียว
รักเกินเลี้ยวไปทางอื่นหยิบยื่นมา
ตัวเราไซร้รักเธอละเมอเพ้อพก
ถึงคราวดวงตกหรือไรไฉนกันหนา
รักเขาข้างเดียวเธออยู่ห่างไปแสนไกลตา
เธอคนดีที่กล่าวมา...ขอบคุณฟ้าที่มาเจอ
25 กันยายน 2552 15:10 น.
(น้ำตาลหวาน)
น้ำตาลหวานกราดเชิญเพื่อนพี่น้อง
มาเที่ยวท่องบรรยากาศยามหน้าฝน
ล่องแก่งลำน้ำเข็กเหมือนต้องมนต์
มาเที่ยวยลความงามธรรมชาติสร้างมา
ล่องแก่งแล้วขอเชิญเดินไหว้พระ
หลวงพ่อพระพุทธชินราชงามตามศาสนา
เดินเที่ยวเล่นชมเรือนแพแสนงามตา
ล่องเรือพาชมไหว้พระเก้าวัดเลย
เป็นถิ่นเกิดกำเหนิดพระนเรศวร
เชิญเพื่อนมวลบ้านกลอนอย่านอนเฉย
มากราบไหว้ศาลองค์ท่านกันได้เลย
ใครยังไม่เคยเยือนสองแควมาแวะดู
เรามีเขื่อนแควน้อยไม่ด้อยสักนิด
ในหลวงทรงคิดดำริไว้ให้มวลหมู่
สร้างเสร็จแล้วสวยงามอย่างน่าดู
ธรรมชาติหรูงามตาตามความจริง
กลางคืนไซร้เราไปได้พักผ่อน
กางเต้นท์นอนทุ่งแสลงหลวงก่อไฟผิง
น้ำตกงามตระการตาน่าแอบอิง
มีครบทุกสิ่งเมืองสองแคว..พิษณุโลกเอย
23 กันยายน 2552 17:00 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยตั้งใจแน่วแน่รักแม่มาก
เมื่อจบจากการเรียนเรื่องเขียนอ่าน
ตั้งใจไว้ให้เราได้การงาน
จะตอบแทนคุณแม่ท่านได้สุขใจ
คุณแม่ชอบท่องเที่ยวไปทุกทิศ
ชอบนั่งรถสุขจิตท่องเที่ยวหลาย
แม่ได้เที่ยวสุขใจพักผ่อนกาย
ขอลูกได้ป้อนความสุขจากน้ำแรง
แม่ลำบากส่งลูกเรียนเพียรจนจบ
ลูกเรียนครบได้ทำงานไม่หน่ายแหนง
ขอลูกได้ตอบแทนในน้ำแรง
พระคุณแม่ลูกแจงออกจากใจ
แต่..พระเจ้าไม่เข้าข้างลูกสักนิด
ลูกทำงานได้เพียงนิดแม่ไม่สบาย
เพียงไม่นานก้อพรากจากลูกไป
แม่หลับไหลไม่ตื่น..ลูกตื้นทรวง
ยังไม่ทันได้แสดงให้แม่เห็น
ลูกนี่เป็นลูกที่ดีที่แม่หวง
แม่จากไปไม่กลับเหมือนดับทรวง
น้ำตาร่วงลูกยัง...ตอบแทนคุณ
ลูกรักแม่ แม่รักลูกผูกพันธุ์จิต
ลูกนิมิตรเห็นแม่มาเกื้อหนุน
ลูกได้แค่ใส่บาตรแทนพระคุณ
ขอใบบุญกุศลช่วยให้แม่สบาย
ขอบุญนี้ช่วยเราสองแม่ลูก
ได้พันธุ์ผูกด้วยกันทุกชาติหมาย
แม้เราเกิดชาติใดขออย่าคลาย
ให้ลูกได้เกิดเป็นลูกคุณแม่เอย...