......นับจากวินาทีนั้น รายการพลิกผันก็เกิดขึ้นอย่างนับไม่ถ้วน
...เริ่มจากโทร เบรคด่วนไปยังโรงพิมพ์ หยุดการแพ็ครัดพลาสติค
สำหรับส่งทางไกลเดี๋ยวนั้น...ยกเลิกการส่งหนังสือไปทางขนส่ง
นิ่มซี่เส็ง...เพื่อจะจัดการขนใส่รถตู้ในตอนบ่ายแทน
....... แล้วก็วนกลับมาสู่คำตอบเดิมว่า หลานชายซึ่งจะไปด้วย
แต่แรก ไม่ลางานไปด้วย แล้วอาจะหาใครนั่งไปด้วยแทนล่ะเนี่ย
....อ้อนวอน ..งอนง้อ ..ขอร้อง..บีบบังคับ..กับทุกคนที่โทรฯตาม
เจอได้..
....ทุกคนทำเสียงหยิ่งปฎิเสธกันทั้งนั้น ...เธอไม่รู้หรือว่า ฉันเป็น
คนสำคัญ ไม่ใช่นั่งว่างเปล่าให้เธอชวนไปไหนก็ได้นะยะ..
....ด้วยความสิ้นหวัง ขณะนั้น เวลากำลังเดิน
13
0
0
หน้าส่วนตัว
