การเดินทางห่างเหินใช่ห่างหาย อยู่ผลัดถิ่นเพียงกายใช่รู้สึก ความเปลี่ยนแปลงโยกย้ายคล้ายคิดนึก ช่วงดื่นดึกความคิดถึงยิ่งเดินทาง อยู่ห่างกันเพียงกายใช่ไหมนั่น ความผูกพันมิเลือนเยือนหนีห่าง เหมือนเธอฉันสร้างฝันการเดินทาง จูงมือกันเคียงข้างบางขอบฟ้า กระซิบบอกห้วงจิตยังคิดถึง ห้วงคำนึงหวนไห้อาลัยหา ใต้รอยยิ้มมิตรภาพอาบดวงตา รู้เถิดว่าความทรงจำยังทำงาน แต่วันนี้ขอบฟ้าไม่มจริง สรรพสิ่งเกิดดับกับสังขาร เหลือเพียงความทรงจำเป็นตำนาน ผ่านอักษรกลอนกานต์...คิดถึงนัก....
1817
5
0
หน้าส่วนตัว
