เธอไปกับสายฝนต้นลมหนาว คืนฟากฟ้าไร้ดาวพร่าพราวแสง ถูกบีบคั้นรันทดเธอหมดแรง สุมความเศร้าเฝ้าแฝงทิ่มแทงใจ สิ้นศรัทธาสิ้นแสงสิ้นแรงขลัง เมฆดำบังปิดกั้นเธอหวั่นไหว วันเวลาซ่อนเร้นความเป็นไป จึงมอดไฟมอดฝันกับวันวาร กลางทะเลอารมณ์ที่ขมขื่น ยากรื้อฟื้นอักษรอันอ่อนหวาน ความวาดหวังฝังกลบยากพบพาน ประสบการณ์ด้านลบต้องทบทวน เธอคือใคร...ใครคือเธอที่เพ้อหา ลอยแว่วมากลางใจที่ไห้หวน คือความรัก..ลึกล้ำสุดคำนวณ ยากเพ้อพร่ำคร่ำครวญให้หวนคืน..