เมยานี
เธอ.. กลับมาบอกว่าอย่าเคืองโกรธ
เธอ.. ขอร้องว่ายกโทษให้ได้ไหม
เธอ.. ออดอ้อนวอนว่าให้อาลัย
เธอ.. บอกว่าเธอเสียใจที่ผ่านมา
จากวันที่เธอจากไปใครพร่ำเพ้อ
ใครละเมอใครเล่าคอยละห้อยหา
มิอาจพร่ำรำพันพรรณนา
ความเจ็บปวดในอุรามาให้ฟัง
อยู่กับเขาสุขเพียงใดฉันไม่รู้
แต่ฉันถูกทอดทิ้งอยู่เพียงข้างหลัง
มีเพียงภาพสองเราเข้าประดัง
เข้านอนทั้งน้ำตาทุกราตรี
ตราบคืนวันผันผ่านเนิ่นนานนัก
ลืมเจ็บปวดเพราะรักที่พรากหนี
เยียวยาแผลในดวงใจจนหายดี
หลายขวบปีจนวันนี้ที่เธอมา
ความสัตย์ความรักไม่มีในชีวิต
คิดหรือคิดว่าเธอนั้นฉันห่วงหา
รักแท้รักนิรันดร์ฝันทิวา
ที่สุดที่ลืมตาน้ำพร่านัยน์
กลับเถอะกล