*เห็นดาวน้อยลอยคว้างกลางเวหา แต่จันทราไม่อยู่คู่ชิดใกล้ แสงริบหรี่เลือนลางจางลงไป หมดไสวแสงสาดขาดพลัง* *เคยส่องแสงแรงประกายพรายพร่างฟ้า ทั่วนภาส่องสว่างสร้างความหวัง พอจันทร์หายประกายลดหมดกำลัง เปรียบเหมือนดั่งคนไร้คู่อยู่เหมือนตาย* *ฝนโปรยปรายคล้ายดั่งดาราไห้ ความเสียใจมาเยือนเดือนไม่ฉาย คงร้องร่ำเรียกคู่อยู่มิคลาย จันทร์ที่หมายอยู่ไหนใจคร่ำครวญ* *ไม่นานนักพักหนึ่งถึงคราหยุด อาจจะฉุดคิดจันทร์ใจผันผวน คงหลบชื่นฟ้าอื่นไกลใจเรรวน ไม่คิดหวนเคียงดาวร้าวรานใจ*