หลินจือ
บ้านฉันตั้งอยู่ริมฝั่งคลอง
พวกเราสามสี่พี่น้องเคยดำผุดดำว่าย
มันเป็นความทรงจำที่ดีเมื่อครั้งเยาว์วัย
น้ำใสใสสองฝั่งเมื่อครั้งวันวาน
ฝูงปลาน้อยใหญ่ต่างเวียนว่าย
เวลาบ่ายตกปลานำมาเป็นอาหาร
เก็บผักบุ้งยอดกระถินที่ปลูกไว้ข้างบ้าน
มีให้ทานตลอดปีไม่ต้องซื้อใคร
ดอกโสนที่ขึ้นตลอดสองฝั่งคลอง
เหลืองประดุจทองชูช่อไสว
ช่วงธันวาจะมีมากกว่าเดือนใด
ดอกนำไปทำขนมส่วนต้นใช้สุมไฟ
ช่วงเวลาไม่กี่ปีบางอย่างก็เปลี่ยนไป
น้ำที่เคยใสปลามากมายคงหาไม่ได้
ความเจริญทำให้ธรรมชาติบางสิ่งต้องเปลี่ยนไป
สิ่งที่เหลือไว้สัมผัสได้ด้วยความทรงจำ