แอ็ปเปิ้ล
พัดพร่างพรมกลิ่นสายลมแห่งความเหงา
นั่งมองดาวใต้เงาจันทร์ระยิบไหว
ใบไม้โอน โยกเยก ตามลมไกว
โอ้ ! หัวใจ ก็ไหวเอน ตามแรงลม
เหมือนกำลังต้องคำสาปจากมนต์จันทร์
ความเงียบงันมาปักหลักให้ใจขม
อยากไขว่คว้าดาวมากอดคลายเศร้าตรม
อยากผ่านพ้นคืนลมโศกในอุรา
พัดพร่างพรมกลิ่นสายลมแห่งความรัก
เจ้าโบยบิน มาทายทัก วันอ่อนล้า
คลายสิ้นแล้ว ซึ่งความเศร้า รอยน้ำตา
มีเพียงรัก ความศรัทธามาสู่ใจ
เจ้าดวงดาว ฉันไม่เหงา ไม่เหว่ว้า
ไม่มีน้ำตา ไม่เหน็บหนาว ไม่หวั่นไหว
ลมหอบรัก หอบเธอมา จากฟ้าไกล
อยู่กับฉันนาน ๆ ได้ไหม บนทางเวลา
ลมเอย...อย่าพัดแรง
อย่าคอยแกล้งให้ฉันห่วงหา
พัดมาแล้วก็อย่าพัดใจให้เธ
3157
3
0
หน้าส่วนตัว
