-ร้อยแปดพันเก้า-
มองต้นไม้ใคร(บ้าง)เห็นว่าเป็นป่า
มองท้องฟ้าสีหม่นปนความหมาย
ลมที่โบกโศกแสนเหมือนแดนตาย
น้ำตาแห้งเหือดหายขอดสายธาร
ธรรมชาติเอื้อสินธุ์ถิ่นพฤกษา
สัตว์ใหญ่น้อยพึ่งพาเป็นอาหาร
เมื่อน้ำน้อยดินแล้งแห้งกันดาร
สรรพสิ่งเคยสำราญสงบลง
ไม้ใหญ่เคยแผ่ร่มห่มเหมือนบ้าน
ปลูกวิญญาณเพื่อรักษาป่าสูงส่ง
ควรคำนึงซึ้งค่าเพื่อป่าคง
เพียงต้นเดียวฤๅทะนงเรียกพงพฤกษ์
ไม้เป็นศพซบหล้าหากป่าม้วย
ย่อมเจ็บถึงลำห้วยด้วยรู้สึก
ลมหายใจป่าร้าวอยู่ลึกลึก
ปลุกสำนึกอาดูรการสูญตาย
ยินเสียงป่าอาทรถอนสะอื้น
ช่วยปลุกฟื้นผืนป่าเกรงว่าสาย
สามานย์มนุษย์หยุดโค่นป่าเถอะ..น่าอาย
โลกเลวร้ายลามไล่เพราะใจทราม
กว่าจะ
1784
3
0
หน้าส่วนตัว
